سلطان هاشم ميرزا ( پسر شاه سليمان ثانى )

50

زبور آل داود ( فارسى )

وداع نموده [ سال 1127 ه . ق ] « 1 » در تكيهء احداثى خود در ارض « لسان الارض » اصفهان كه نزد مقبرهء مرحومان آقا حسين و آقا جمال خونسارى واقع است مدفون گرديدند . و اولاد ذكور و اناث آن جناب چهارده نفرند . ذكور ده نفر : ميرزا ابو القاسم ، ميرزا عبد اللّه ، ميرزا محمد على ، ميرزا محمد حسين ، ميرزا محمد رضا ، ميرزا سيد على ، ميرزا عبد المولى ، ميرزا زين العابدين ، ميرزا كلب رضا ، نواب سيد محمد . و اناث چهار نفر : پرى نسا بيگم ، فخر شرف بيگم ، حور جهان بيگم ، نتيجة النسا بيگم . چند نفر ديگر [ هم ] بوده‌اند كه در حين حيات والد در صغر سن فوت شده‌اند ، اسامى ايشان معلوم نيست . كيفيت احوال عالى جاه رضوان جايگاه ميرزا ابو القاسم خلف اكبر نواب ميرزا محمد داود طاب ثراه ولادت ايشان در شب شنبه بيست و سيم شهر صفر سنه 1080 « 2 » مقارن طلوع صبح در دار السلطنهء اصفهان واقع شده است . از ابتدا در سلك آقايان منسلك و به اشفاق شاهانه سربلند و به غايت صاحب شجاعت و سخاوت و قوت و شوكت و غيرت و تهور و حسن و كمال بوده‌اند و ايام عمر در تحصيل و مجالست اهل كمال و صحبت شعر و انشا و معما و تفنن و تفرج و صيد و تيراندازى بوده‌اند و چون ايشان را در تسييح اراضى و امور رعيتى نيز مهارتى كامل بود ، نواب كامياب اقدس ، ايشان را به آوردن آب كرنك [ كوهرنگ ] به اصفهان مأمور فرموده بودند كه به هر نحو كه ممكن و مقدور شود جارى نمايند . ايشان با خدم و حشم بسيار و رفقا به جهت صحبت و ساير تدارك روانه و مشغول فرمان قضا جريان پادشاهى گرديدند . نظر به وفور عقل و كاردانى و تدبير بناى

--> ( 1 ) . جهت تكميل و توضيح اضافه شد قياسا ( 2 ) . در متن به صورت « 180 » نوشته شده كه نزديكترين صورت درست آن 1080 مىباشد . داود در آن هنگام پانزده شانزده سال پيش نداشته .